Blog

De geschiedenis van de Zwarte Campbelli dwerghamster 
maandag, maart 16, 2015, 08:04 PM - Campbelli
door Martin Braak
Ik realiseer me dat ik van de Russische dwerghamsters heel veel geschiedenis op de website heb geschreven, maar van de Campbelli dwerghamster niet. Dit jaar zal ik dat gaan aanpassen! Op Facebook schreef iemand dat er niets over de Zwarte Campbelli dwerghamster bekend was en dat dit vreemd is. Maar dat is niet het geval, er is heel veel van bekend!

Het was in 1996 dat een handelaar c.q. dierenliefhebber uit Hasselt, een plaatse vlak bij Zwolle, op een meeting van de Vereniging van Exotische Zoogdieren (VEZ) kwam en hij had een paar vreemde zwarte Campbelli dwerghamsters bij zich. Gelukkig stonden mijn broer en ik vlak bij hem. Hij vroeg 100 gulden per stuk en we konden direct een paar bemachtigen. We hebben direct verschillende vragen gesteld en hem gevraagd of we bij hem langs mochten komen.

De Zwarte Campbelli dwerghamster zijn geboren uit Wildkleur Campbelli's, afkomstig van de bekende dierenmarkt in BelgiŽ. Hij kweekte vogels en hij vond ze wel geinig. En had een aantal koppels opgezet. Uit een koppel kwamen zwarte exemplaren. Deze zwarte exemplaren bleven niet zwart, ze verkleurden op den duur. Ze werden witgrijs op de rug en rondom het gezicht. Net een soort panda beertje. Op dat moment was de kleurmutatie onbekend en nieuw. En naar mijn mening waren dit de eerste exemplaren.

Op de 5e Knagerfestijn hebben wij exemplaren ingeschreven. Judith Lissenberg heeft daarvan foto's gemaakt. We hadden ook Campbelli dwerghamsters dragers zwart bij ons en die hebben wij weggegeven aan een Finse keurmeesteres. Zij zou ons een dankwoordje in een Finse clubblad schrijven en ons sturen, helaas hebben wij dat nooit ontvangen.

Pas enkele generaties verder zagen wij bij ons een aantal Campbelli dwerghamsters die effen zwart bleven. Terwijl anderen allemaal verkleurden. In 1997 hebben wij de eerste Dove Campbelli dwerghamster gefokt. Echter, er was toen totaal geen vraag naar. Niemand vond het leuk, niemand wilde het hebben! Ze waren ook niet zo aardig van karakter: ze beten nogal. Het zou best eens kunnen dat mijn broer en ik de eerste Dove Campbelli dwerghamster gefokt hebben. Maar daarvoor hebben we geen bewijs. Internet was nog niet zo ingeburgerd als nu.

Vastlegging 1997 door Judith Lissenberg:





Een Zwarte Campbelli dwerghamster van hedendaagse:




Nog een driekleur! 
zondag, september 7, 2014, 06:16 PM - Campbelli
door Martin Braak
Pak weg twee weken geleden sprak Tony Cao uit Vietnam mij nogmaals aan met foto's van een ander driekleurige Campbelli dwerghamster. Iets meer dan een jaar geleden heb ik een blog geplaatst over zijn driekleur met daarbij foto's. Helaas heeft deze nooit jongen gehad. En nu weer eentje! En Tony heeft deze kunnen bemachtigen en gaat fokt ermee. Hopen dat dit iets genetisch is. Alhoewel ik de oogkleur vreemd vind. Want als het schildpad zou zijn, dan zou dit een zwart schildpad met bontfactor zijn en dan zouden de oogkleuren niet roog mogen zijn... Tenzij! Wordt vast vervolgd!



Waar komt de term 'pitbulls' vandaan als we over dwerghamsters hebben?  
zaterdag, augustus 30, 2014, 12:45 PM - Campbelli
door Martin Braak
Pak weg 23-24 jaar geleden hadden we slechts alleen wildkleur Russische dwerghamsters en geen enkel ander kleur. Bijna tegelijk kwamen de blauw-wildkleur en de pearls naar Nederland, dit vanuit de UK. De parels waren prachtig van type, erg groot en knal grote ronde ogen. Maar sommige exemplaren hadden zulke grote ogen dat ze uitpuilden. De Blauw-wildkleuren waren ontzettend lelijk om te zien. Van de pearls zeiden ze dat alleen vrouwen vruchtbaar waren en van de blauw-wildkleur zeiden ze dat je geen blauw-wildkleur onderling moest fokken.

Net voordat de pearl en de blauw-wildkleur naar Nederland zijn gekomen, waren in de dierenwinkels een 2e kleur. Deze werden argente genoemd en ze werden in de dierenwinkels als Russische dwerghamsters verkocht. Deze gele "Rusjes" waren heel agressief, maar wel gewild omdat ze mooi waren. Ze vlogen naar je toe op moment dat je ze wilden pakken en beten dan. Het naar je toe rennen ging soms gepaard met springen. Je snapt denk ik nu de titel die ik aan deze blog heb gegeven: pitbulls! Deze kleur kreeg veel kritiek en het duurde niet lang of de dierenwinkels wilden deze exemplaren niet meer. Het ging dan ook helemaal niet om Russische dwerghamsters maar om Campbelli dwerghamsters. Natuurlijk wist ik dat nog niet!

We hadden geen internet en ik kende slechts paar hamsterfokkers. Op de show in Brabant sprak ik een aantal hierover en die wezen mij erop dat het om Campbelli dwerghamsters ging. Ik heb toen 2e druk van De Dwerghamster van Rob Dekker en drs. Fred Petrij gekocht. Fred Petrij heb ik ook persoonlijk gesproken en gekend. Hij vertelde me over de Campbelli's en deelde zijn ervaringen.

Daarna gekochten we op diverse evenementen Campbelli dwerghamsters en op een clubdag van de Vereniging Exotische Knaagdieren (VEZ) kochten wij de eerste zwarte Campbelli dwerghamsters, 100 gulden per stuk! Deze van een handelaartje die in Hasselt, vlak bij Zwolle, woonde. We zijn ook bij hem thuis geweest en de ouderdieren mogen bewonderen. Van oorsprong was hij een vogelkweker en had een aantal wildkleur Campbelli dwerghamsters op de Belgische dierenmarkt gekocht. En daar rolden de zwarte exemplaren uit. En ze hadden toen allemaal eenzelfde eigenschap: ze werden later op de rug wit en leken net pandabeertjes. Dit ging na 3-4 generaties eruit en zagen we ineens pik zwarte exemplaren.

Deze Campbelli dwerghamsters waren allemaal pittig van karakter en beten op moment dat je ze uit hun territorium wilden oppakken. Ik wil wedden dat wij, mijn broer en ik, de eerste dove Campbelli dwerghamster hebben gefokt. Want!, wij hadden immers de eerste zwarte exemplaren. Echter rond deze tijd hadden wij geen Opal Campbelli's. Die had Fred Petrij wel, maar die wilde hij niet vrijgeven. Hij vertelde nooit waarom niet, maar mijn vermoeden was toen dat ze niet zuiver waren. Deze dove campbelli's raakten we niet kwijt! Niemand wilden ze hebben!

De eerste nageslacht van de zwarte Campbelli's, wildkleuren drager zwart, daarvan zijn een aantal meegegaan naar Finland. Een Finse vrouw die op, ik dacht de 3e, Exoknaag keurde heeft ze meegenomen.

Al deze Campbelli's beten en dat was dan ook de reden om hiermee te stoppen. Het op karakter selecteren was erg lastig en nauwelijks resultaten anders dan dat ze niet meer door de lucht vlogen om te bijten.

Bij de hybride project zagen we dit bijtgedrag eveneens. De eerste generatie had dit namelijk ook evenals de tweede generatie. Echter later kregen we variaties. We zagen namelijk dat sommige Rusachtig uitziende dwerghamsters langzaam op je af kwamen en dan pas beten. Ze renden en verdedigden niet, maar zagen lief uit en waren rustig. Beten alleen op moment dat ze wilden pakken c.q. dat ze voor mijn hand stonden. En een ander variant was bij vrouwtjes. Deze waren erg lief en hadden een echte Rus karakter. Pas op moment dat ze kindjes hadden, werden ze mega agressief. Ze renden op je af om te bijten. En dat bleven ze doen, ook nadat de jongen weg waren. Pas bij 5e-6e generatie ging dit eruit.

In 2004 toen ik Renť Bastiaans leerde kennen, zag ik de eerste wat rustige Campbelli's en tamme Campbelli's. Echter, deze waren nooit echt betrouwbaar. Maar vele male beter dan jaren terug qua karakter.

Een ander ervaring is mijn Altai lijn van de Campbelli dwerghamsters die ik in 2005 gekregen heb en voor een paar jaar mee gefokt heb. Het ging hier om echte wildvang exemplaren gevangen in de omgeving van de Altai gebergte. Deze campbelli's waren veel rustiger en hadden een ander soort karakter. Ze boksten onderling met elkaar, dit met handjes tegen elkaar. En op moment dat ik ze wilden oppakken, beten ze van zich af, maar niet hard. Meer van pak me niet jo, laat me weer los. En dan met de kop op de zijkant en niet aanvallend. En ze beten niet hard, was meer van even laten weten.

Maar toen ik exemplaren hier met een zeer tamme Campbelli dwerghamster kruistte, schrok ik. Ik kreeg toen weer argente eruit die net zo agressief als vroeger waren. Ze sprongen door de lucht om te bijten! En daardoor heb ik vermoeden dat het karakter ook wel eens negatief beÔnvloed kan worden door het kruisen van verschillende Campbelli dwerghamsters uit verschillende regio's. Mede omdat ik in 2005 ook twee Campbelli dwerghamsters uit MongoliŽ had die nog veel tammer waren. Die beten totaal niet! Ze roken ook anders, hadden een ander type oor en kleur. Ze waren mooi bruin met een gele waas. Terwijl de Altai Campbelli heel grijs van kleur is.

Campbelli dwerghamster wildvang uit MongoliŽ:


Campbelli dwerghamster uit Altai:


En meestal komen ze grijzer over:



Driekleur Campbelli dwerghamster, zou dit schildpad gen geweest zijn? 
woensdag, augustus 7, 2013, 08:52 AM - Campbelli
door Martin Braak
Deze week sprak Tony Cao uit Vietnam via Facebook mij aan met de vraag hoe het kan dat er Mandarijnen zijn met twee kleurige ogen. Ik vroeg hem natuurlijk direct hoeveel er zijn of dat het om een individueel geval gaat. En vertelde hem dat in bijzondere situaties het voor kan komen dat een dwerghamster twee kleurige ogen heeft.

Zo kan een bontfactor net op het oog vallen waardoor deze rood wordt. Bont zorgt ervoor dat op bepaalde plaatsen geen pigmentvorming plaatsvindt. En als dit op het oog gebeurd, is het oog doorzichtig waardoor je de bloedvaten ziet. Andersom kan het ook: een dwerghamster met een mutatie die ervoor zorgt dat er geen zwarte pigment gevormd wordt, maar wel rondom het oog een pigment vlek heeft. Dan krijgt die oog net een ander kleur. Tony lied my een link en foto zien. Heel duidelijk: een Mandarijn geel-wildkleur roodoog met twee kleurige ogen. Misschien heb je wel eens Geel-wildkleuren of Argente Campbelli's gezien met wat zwarte pigment vlekken? Dit komt toch wel eens voor en zo'n pigment vlek kan op het oog zitten. En dat was in dit geval waarschijnlijk het geval.

Tony Cao gaf mij daarna een ander link met foto's van een zeer bijzonder Campbelli dwerghamster. Namelijk een driekleur. Helaas was deze dwerghamster al overleden en was maar zes maanden oud geworden. De Campbelli dwerghamster had een paar eigenaren gehad en Tony heeft een viertien jarig meisje over kunnen halen om deze bijzondere exemplaar aan hem te geven. De voorouders zijn onbekend en het gaat om een vrouwtje. Helaas heeft deze Campbelli dwerghamster geen nageslacht en wanneer het om een nieuwe mutatie zou zijn gegaan... Dan moeten wij hopen dat dit ergens zweeft!

Waarom zo bijzonder? Agnes heeft op haar nieuwe blog VerantwoordFokken.nl een blog geplaatst over onder andere chimera (ik schrijf het zelf 'chimaera'). Dit is dat twee bevruchte eicellen samensmelten en tot ťťn organisme uitgroeien. Dit organisme kent twee soorten DNA en wanneer deze verschillende kleurmutaties kennen dan kan dit uiten tot een gevlekt patroon. Maar waarom vind ik deze variant bijzonder? Omdat het a. een vrouwtje betrof en b. om geel achtige vlekking ging. En dan moet ik denken aan het schildpad gen (engels torti). We zullen het helaas nooit weten :(





















Campbelli Opal ten opzichte van Blauw-wildkleur bij de Russische dwerghamster 
maandag, augustus 20, 2012, 06:58 PM - Campbelli
door Martin Braak
Afgelopen weekend vond ik een paar oude foto's terug. Deze vier foto's heb ik in 2006 gemaakt en laten zien wat het verschil is tussen de kleurmutatie Opal die bij de Campbelli dwerghamster voorkomt en de Blauw-wildkleur die bij de Russische dwerghamster voorkomt. Ook andere kenmerken zoals de aalstreep en staart zijn mooi te zien. De beide kleurmutaties zijn trouwens genetisch hetzelfde. Niet alleen de werking ervan, het gaat om eenzelfde gen op dezelfde locus.

Deze foto's zijn belangrijk. Want de twee soorten gaan steeds meer op elkaar lijken.










| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Volgende> >>