Algemene informatie    Russische dwerghamster    Campbelli dwerghamster    Roborovski dwerghamster    Chinese dwerghamster    Syrische hamster    Andere soorten    Hybriden
 Algemene informatie    Russische dwerghamster    Campbelli dwerghamster    Roborovski dwerghamster    Chinese dwerghamster    Syrische hamster    Andere soorten    Hybriden

Blog over hamsters

Klik hier voor het blog menu

Kalender

«November 2022
MaDiWoDoVrZaZo
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930
28 november 2022

Laatste reacties

  • sswswiqs
    maandag, 11 april, 2022, 12:34 pm
    leuk om te zien

  • Mirjam
    vrijdag, 4 maart, 2022, 9:19 am
    Heb je de hamsters altijd als koppel...

  • Marleen
    vrijdag, 31 december, 2021, 11:10 am
    31-12-2021
    Zwarte eekhoorn gezien...

  • Martin Braak (www.Dwerghamster.nl)
    zondag, 21 november, 2021, 8:43 pm
    Nee ik ga Grijs consequent nu terug...

  • Juliët
    woensdag, 17 november, 2021, 8:24 pm
    Ik bedoel die kan ik meenemen als ik...

Zoeken


 
 

Individuele bezoekers blog

  • Totaal: 397.911
    Vandaag: 14
    Gisteren: 98
Waarde van momenten leer je soms pas kennen als het herinneringen zijn geworden, verslag 
donderdag, 13 oktober, 2022, 8:07 pm - Persoonlijk
door Martin Braak
De weken vliegen weer voorbij en de zomervakantie ligt al mijlenver achter mij. En ook het schrijven van een verslagje kwam ik niet aan toe. Kenmerkend voor de tijd waar ik me in bevind. ik schreef laatst op Facebook: soms zal je de waarde van momenten pas leren kennen als het herinneringen zijn geworden. Er gebeuren nu zoveel dingen van nieuwe klussen, converteren tot aan afscheid nemen.

Tot aan mijn zomervakantie was het hard werken om alles op tijd klaar te krijgen. Mijn eerste vakantiedag was dan ook pas 25 juli, precies zes jaar geleden dat mijn vader overleden is. Op mijn werk voor mijn 25 jaar jubileum had ik een Efteling waardebon gekregen en tegen Susan en haar vriend Paisly had ik gezegd: laten we 25ste naar de Efteling gaan. Het was die dag prachtig weer en eenmaal aangekomen schoven we direct bij de eerste wachtrij aan. Paisly zei direct dat hij niet van lange wachtrijen hield en niet precies wist wat hij van deze dag moest verwachten. Ach, geniet van de sfeer, geniet van muziek, geniet van de lekkernij en zet je gedachten op nul. De eerste wachtrij was van die dag ook de langste wachtrij. Want het was totaal niet druk, prachtig weer en we hebben enorm genoten en gelachen. Eind van de dag zei Paisly ook dat hij dit nooit had kunnen voorstellen en hij enorm genoten had. Me too!

Dinsdag kon ik ondanks mijn vakantie weer heel vroeg uit. Want de CV ketel monteur zou langs komen. Ik had de zondag ervoor de bijkeuken waar vele van mijn hamsters staan, schoongemaakt. En ik moest die ochtend alleen nog diverse hamsters weg zetten zodat hij erbij kon. Terwijl hij bezig was begon hij te mopperen dat het om een oude CV ketel ging en dat het wel eens co2 kon lekken. Ik direct zenuwachtig, maar gelukkig ging alles wel goed. Daarna heb ik wat hamsters verzorgd en schoongemaakt en ik moet eerlijk zijn dat daardoor de dag wel zo voorbij gaat. Schoonmaken is het woord van 2022. Want door de warmte wat heel lang bleef, zorgt er ook voor dat ik mijn hamsters vaker schoon moest maken. Maar ach, ik had weer zes weken zomervakantie. Dit jaar waren er heel weinig vliegen en elke ochtend kon ik dan ook de buitendeur open houden. Lekker bezig met de dieren, heerlijk. Ik was ook ff helemaal klaar om achter de PC te zitten. En dat heb ik dan in de zomervakantie dan ook weinig gedaan. Niets geprogrammeerd, niets geschreven, het was dan ook op mijn website erg stil.

Ook was ik best vermoeid en normaal dat ik in de zomervakantie om 5 uur in de ochtend opsta, sliep ik bijna elke ochtend uit. Een ander woord van deze zomervakantie is lekker eten. Paar keer bij Kreta en Kruidentuin geweest en nog wat andere restaurantjes. Heerlijk eten. En als in weekend Formule 1 is, dan besteed ik heel wat uurtjes hieraan. Vooraf alles lezen en beluisteren. Verdiepen in vloeren, vleugels en strategie. Vrije trainingen kijken en luisteren. En dan de race kijken waarbij analystisch vermogen ingezet wordt.

Ook heb ik nog wel gewerkt. In mijn vakantie nog naar cliënt in Amsterdam geweest. En eind 1e week nog ff omdat nog niet alles klaar was. Pak weg 30 uurtjes gewerkt in 6 weken is voor mij goed en niet veel te noemen.

Voor de zomervakantie had ik een paar leuke SF series bewaard en die heb ik samen met Peter in de avonduurtjes gekeken. Star Trek New Worlds, Star Trek Discovery seizoen 4, The Foundation en Halo. Ik heb wel eens vakanties gehad waar ik veel films heb gekeken. Maar tegenwoordig kijk ik niet zoveel films meer. Fantastic Beast 3 gezien, maar vond die toch wel tegenvallen. Ook ben ik begonnen om alle afleveringen van Alf terug te kijken en best wel bijzonder dat het 35 jaar geleden is dat ik ze gezien heb, ze nog steeds herinner en nog even hard om kan lachen. Dit jaar heb ik veel afleveringen van de Rijende Rechter gekeken. Dit via Youtube, kan je mooi doorspoelen en leuke fragmenten bekijken.

Een dagje in Valkenburg geweest en dat was ook genieten. Wel erg toeristisch, maar vond de grotten erg leuk om te bekijken en heerlijk gegeten. En nog wat dagjes uitgeweest oa Keulen. Maar ik vond Keulen wel erg tegenvallen. Was trouwens daar erg druk.

De zes weken vakantie was van begin tot eind mooi weer. Er zat één dagje tussen met regen. Ik kan mij niet herinneren dat de vakantie uit zoveel 25+ dagen bestonden. En soms schoot het door naar 34 graden. Maar in de woonkamer werd het niet warmer dan 27 graden. Mede doordat ik de airco af en toe aandeed. Maar niet te vaak, want ik heb nieuwe energie tarieven en die zijn erg hoog! Inflatie is nu ruim 10% en dat merk je niet alleen aan de energietarieven.

Naast heerlijk eten ook geregeld in Ommen een ijsje gegeten. Peter en ik gingen pas laat richting Ommen zodat we naast het restaurant konden parkeren en niet meer zo druk was bij ijscoboer. En naarmate de weken verstreken werd het donkerder. En daaraan kon ik merken dat de vakantie niet meer zolang duurde. Het vloog zo snel voorbij dat zes weken eigenlijk tekort waren.

Foto behorend bij blog

Foto behorend bij blog

Foto behorend bij blog

Foto behorend bij blog

Foto behorend bij blog

Foto behorend bij blog
25 jaar werkzaam bij Eshuis 
zondag, 26 juni, 2022, 7:06 pm - Persoonlijk
door Martin Braak
Deze maand was het moment om stil te staan dat ik 25 jaar bij Eshuis werk. Een bijzonder moment dat ik graag met mijn ouders had willen vieren. Vooraf gingen mede daarom vele herinneringen door mij heen.

Om het hele verhaal te begrijpen begin ik bij mijn geboorte. Ik ben op 30 april 1974 in Vroomshoop geboren en mijn ouders waren niet voorbereid dat ik met een open gehemelte en een hazenlip geboren zou worden. Ik ben dan ook naar het ziekenhuis te Almelo gebracht en daar hebben ze mijn lip met een nieuwe techniek geopereerd. Ze hebben vlees van mijn binnen wang gebruikt om mijn lip te verlengen. Maar mijn gehemelte was open en toen hadden ze nog niet van die plaatjes om het tijdelijk af te dekken. Mijn moeder kreeg instructies om mij te voeden en ook 's nachts moest ik extra voeding krijgen omdat ik beperkt binnen kreeg. Natuurlijk kan ik dat allemaal niet herinneren en heb ik dit van horen zeggen.

Mijn eerste herinnering dat ik niet kon praten was in de keuken. Ik vroeg om ranja en de vrouw naast mijn moeder vroeg wat ik zei. Ik kreeg mijn ranja in een beker met twee handvaten. Maar ik was heel verbaast waarom zij mij niet verstond. En waarom kan mijn mam mij wel verstaan? Ik was denk ik drie jaar oud? Ook de jaren daarna heb ik niet goed kunnen praten, tot dat ze mijn gehemelte geheel dicht hebben gemaakt. Ze hebben eerst mijn gehemelte beetje bij beetje dicht gemaakt en daarna een stuk bot uit mijn heup in mijn gehemelte gebracht. Dit kostte ongeveer 10 operaties. De laatste operatie is voor mijn neus geweest. Die hebben zij uitgehold zodat ik wat meer lucht krijg en minder benauwd ben. Benauwdheid is een standaard iets en daarnaast heb ik holtes achter mijn oren. Ik denk dat maar weinig mensen weten dat ik daardoor slechter hoor als er meerdere geluiden tegelijk zijn.

Als kind werd ik dan ook vaak geplaagd en werd ik heel beschermd opgevoed. Ik heb meer dan 12 jaar spraakles gevolgd om te praten zoals ik nu spreek. Ik heb dagelijks geoefend, dag in dag uit. En ik luister altijd naar wat ik zeg. Om zo bij te sturen. Want mijn gehemelte is op dag van vandaag nog altijd anders dan die van een gemiddelde mens. Praten als anderen aan het woord zijn doe ik dan ook niet snel. Ik was dan ook een stille jongen in de klas. Tot mijn achtste niet kunnen praten, daarna ging het beter en beter. Mijn taalontwikkeling is dan ook niet optimaal. De of het voel ik niet aan. In het begin heb ik op een doven en slecht sprekende school gezeten en ik leerde daar gebarentaal te praten. Dat vond mijn moeder niet goed en heeft me met moeite naar de LOM school De Sleutel in Vroomshoop weten inschrijven. Ik heb daar met plezier de basis school doorbracht. Toen ben ik naar speciaal onderwijs Mavo gegaan. Ach, het stelde niet heel veel voor. School was dan voor mij dan ook bijzaak, want in die tijd was ik veel meer bezig met computeren. Ik programmeerde er op los. Van de Mavo kon ik niet iets wat aansloot met mijn hobby. Ik wilde graag programmeur worden. Ik ben dan naar de MEAO gegaan en heb daar een extra vak informatica genomen. In de gedachten dat ik hier iets mee kon doen. Maar dat stelde niet heel veel voor.

Op de MEAO was een leraar op leeftijd die les in administratie gaf. Hij sprak me een keer aan en zei dat als ik niet wist wat ik wilde worden, ik de accountancy in moest gaan. Volgens hem was ik daar perfect voor. Toen heb ik daar nog niet heel lang bij stil gestaan. Want de commerciële leraar zei dat ik vooral de commerciële kant in moest gaan. Want ik was daar zo goed in. Na het behalen van de MEAO heb ik direct MBA gedaan met maar vier avondlessen. Ook daarvoor was ik geslaagd. Heel kort de HEAO-BE overwogen, maar dat werd direct afgeraden. Ik zou dat niet halen in verband met mijn taalachterstand en spraakgebrek. En mede ook omdat ik bij het mondeling examen MEAO Engels ik een onvoldoende heb gekregen. Mijn gedachten was toen: je geeft iemand in de rolstoel bij het gymmen toch ook geen onvoldoende? Die lerares die dat heeft gedaan, heeft een ontzettend impact op mijn toekomst gehad. Zo oneerlijk en diep beschamend.

Na de MEAO en MBA heb ik daarom SPD dagopleiding gedaan en misschien schat je het nu al in. Het was wel hard knokken, maar ik heb het binnen 2 jaar in één keer gehaald. En ook op deze cijferlijst kon een 10 niet ontbreken. En toen moest ik werk zoeken... En toen pas stond ik stil bij de opmerking: Martin is heel geschikt voor de accountancy. Maar het solliciteren lukte niet echt. Ik werd best vaak uitgenodigd, maar bij de sollicitatiegesprekken ging het direct over de speciaal onderwijs en waarom. Ik kreeg afwijzing na afwijzing.

Ik ben op een gegeven moment naar de gemeente gegaan, ik had namelijk gehoord van een jeugdwerk garantieplan. En zij hebben bemiddeld dat ik bij Eshuis in Almelo kon beginnen. En zo begon ik ergens midden in mei 1997 bij Eshuis en is het in juni 1997 geformaliseerd. Ik heb in het begin diverse administraties gevoerd en kreeg ook leuke opdrachtjes zoals een kostprijs analyse. Ook voerde ik de administratie van een reisbureau ter plaatse. De eerste paar mand zat ik bij Erik die ontzettend hard werkte. Rondom hem heen lagen altijd mappen en bewijsstukken. Erik heeft mij de eerste basisbeginselen geleerd. Toen heb ik een tijdje bij Hans gezeten en die kon heel goed jaarrekeningen maken. Hans leerde mij de fijne kneepjes hoe je een jaarrekening opzet en naar welke details je moet kijken. En toen kwam het slechte nieuws: Ik kon bij Eshuis kantoor Almelo niet blijven. Tot mijn grote teleurstelling kreeg ik te horen dat zij geen toekomst in mij zagen in de accountancy.

Maar het bijzondere was dat kantoor Eshuis Enschede mij heel goed kon gebruiken. En het vreemde was dat toen elke kantoor voor zich zelf werkte en beslissingen nam. En zelfs elkaar als concurrent zagen. Zo kwam het dat ik stopte bij Eshuis Almelo en in dienst ging bij Eshuis Enschede. En daar begon mijn persoonlijke ontwikkeling als moderne accountancy medewerker. Eerste week kan ik mij nog goed herinneren dat Jan in de avond binnen kwam lopen en tegen mij zei: wat doe je hier? Ik vertelde dat ik voor hem bezig was en dat ik bezig was met een vermogensoverzicht van een klant waar ik niet uitkwam. Jan ging naast me zitten en keek mee. En hij merkte mijn passie voor het vak op.

Ik was in Enschede de eerste assistent na lange tijd. Want iedereen had zich daar ontwikkeld tot zelfstandig adviseur en zij waren allemaal gewend om zelf de jaarrekeningen, zelf de aangiften en ook zelf de loonadministratie te voeren. Ik kwam net op het moment dat dit moest wijzigen. Enschede was toen nog een klein kantoortje dat zelfs zaterdag open was. Ik heb dan ook geregeld zaterdag gewerkt. Het duurde ook niet lang dat ik alleen met de secretaresse op kantoor was en telefoon met vragen naar mij doorgezet werden. In het begin vond ik dat maar niets, maar het was wel ontzettend leerzaam. Het duurde ook niet lang dat ik naar de eerste klanten ging. Ik ging met Jan mee naar een schilderbedrijf en hielp Jan met het uitvoeren van de werkzaamheden.

In mijn eerste jaar in Enschede werd mij ook gevraagd of ik loonadministraties wilde voeren. Ik heb toen een cursus loonadministratie gevolgd en onder begeleiding van Peter aantal maanden loonadministraties gevoerd. Maar ik kwam er al snel achter dat dit werk niet iets voor mij was.

Op een gegeven moment hoorde ik op de gang dat ik niet altijd efficiënt werkte. Dat was de aanzet voor mij om te gaan optimaliseren. Ik heb toen een Excel bestand gemaakt om jaarrekening specificaties uit te werken. Toen nog met een EshuisBlömer logo. Het duurde niet lang of heel Eshuis ging hiermee werken. En zelfs op de dag van vandaag staat dit Excel bestand nog in veel digitale dossiers en wordt het ook nog af en toe gebruikt. Laatst keek ik in een dossier waar dit bestand in zat en keek ik in Excel naar de eigenschappen van dit bestand. Ik zag daar auteur Martin Braak staan met een datum van bijna 25 jaar geleden.

De eerste jaren heb ik me ontwikkeld als zelfstandig assistent die veel naar klanten ging. Want bij de klant zitten kan je veel meer tot dienst zijn en zit je bovenop de cijfers. Natuurlijk niet één keer per jaar, meerdere keren zodat je problemen eerder ziet en direct ook kunt oplossen. Natuurlijk begeleid ik de laatste aangifte omzetbelasting en voorkom je extra werk het opstellen van een suppletie aangifte. Ook qua dossiers heb ik heel wat geoptimaliseerd. Zo was ik de eerste die stopte met het stempelen van dossierstukken. En was ik ook de eerste bij Eshuis die geheel digitaal ging werken. Het Excel bestand jaarrekening dossier veranderde in die tijd naar samenstelmanager en daarna naar de opdrachtmanager. Ook heb ik mede Caseware ingericht en mede opgezet. En Eshuis ging als eerste met het MKB template van Caseware werken en wij hebben heel veel opgemerkt.

Zelfs op het slogan Eshuis, per saldo persoonlijker heb ik invloed op gehad. Eshuis wilde een nieuwe slogan en had een prijsvraag voor uitgeschreven. Erwin en ik zaten bij elkaar op kamer en wij waren hard op aan het nadenken. Eshuis, bij ons tellen de cijfers wel. Wij kwamen al snel op: Eshuis, per saldo persoonlijk. Dat hebben wij doorgegeven c.q. ingediend en dat is gewijzigd in per saldo persoonlijker. Erwin en ik hebben beide een restaurant bon ontvangen en om eerlijk te zijn, die heb ik nog steeds. Ik heb nooit een bon van een restaurant ingewisseld.

Zo heb ik veel dingen meegemaakt. En veel dingen die ik mee maak, daar kan ik niet over praten. Ik heb klanten waar ik al meer dan 20 jaar kom. Ik heb klanten in Amsterdam en assisteer bij één bedrijf in Amsterdam met de consolidatie, controle dossier en begeleid de controle van de ander kant als zeg maar assistent CFO. In de jaren zijn termen als PPA, DTL en OCI en FX standaard termen geworden. Ik heb gevochten om mijn positie als assistent. Daarna gevochten om de organisatie beter en rendabeler te maken. Maar ik kan ook terug kijken dat ik veel collega's en stagelopers begeleid en opgeleid heb. Meesters leren leerlingen op als nieuwe meesters. Bij mij maakt de complexiteit of omvang van de klus niet uit. Mijn drijfveer is het helpen in breedste zin van het woord.

Mijn huidig functie is financieel analist, maar als iemand me vraagt wat ik precies doe dan vertel ik dat ik een duizendpoot in de accountancy ben met een IT pet op. Dat maakt dat ik zowel intern als extern graag aanschuif met vraagstukken over optimalisaties, cijfermatig complicaties en financieel in een glazenbol te kijken (lees prognosticeren). Dat maakt mijn werk zo bijzonder leuk en heel afwisselend. Dat maakt Eshuis vind ik ook zo uniek.

Zowel op 7 als 15 juni ben ik door Eshuis in het zonnetje gezet en daar kan ik ontzettend leuk op terug kijken. En dit terwijl Eshuis 90 jaar bestaat.

Foto behorend bij blog
Druk druk druk ... typisch dingetje van dit moment 
zondag, 12 juni, 2022, 8:12 pm - Persoonlijk
door Martin Braak
Laatste tijd heb ik geen blogs geschreven. En dat kent allerlei redenen. Drukte op mijn werk. Mooi weer en bezig met mijn hamsters. Extra schoonmaken, achterstanden weg werken qua huishouden (lees grote schoonmaak beurt). En gewoon ff geen zin in schrijven.

Deze week werd stilgestaan dat ik 25 jaar bij Eshuis werk. Bijzonder moment en ook een vreemd gevoel. Het doet me goed om stil bij te staan, maar had ook zo graag dit met mijn ouders gevierd. Zoveel meegemaakt en zoveel gedeeld. Ik kan terug kijken op mooie tijden maar ook op tijden van strijden. Het mooi iets hiervan is een Excel bestand jaarrekening dossier dat ik bijna 25 jaar geleden gebouwd heb en nog steeds her en der in dossiers staat en zelfs nog gebruikt wordt.

Foto behorend bij blog

Ik keek vandaag wat oude foto's terug en zag bovenstaande foto. Ik sta hier met de kat Tommie en een rat op mijn schouder. Op mijn werk hadden ze ook oude foto's geplaatst. Bijzonder hiervan was dat ze de verkeerde kat als foto opgehangen hadden. Namelijk die van Ringo. Ik dacht wel ach Ringetje, jij mag ook meevieren.

Hamsters gaat goed, maar heb nog nooit zo weinig gefokt. Heel veel dieren van mij zijn erg oud. Ik schrok deze week en dacht dat twee hamsters mijt hadden. Ze zagen slecht uit namelijk. Ik heel goed kijken en bekijken, maar zag niet iets. In de stamboom zag ik de reden pas: beide 3 jaar oud. Dat maak ik niet vaak mee dat beide de drie overtreffen.

Laatste tijd ben ik ook vermoeid. De knollen zijn wel op. De drukte op mijn werk, maar ook vooral de wisselingen in het weer denk ik dat dit veroorzaakt. Vreemd weertje dit jaar. Nu is het best mooi weer, maar ik vind het wel wat harder waaien dan anders rondom deze tijd. Vorig week had ik paar dagen vrij genomen. Ik realiseerde gezien mijn agenda dat dit het enige moment voor de zomervakantie dit kon.

Nog zes weken!, dan heb ik vakantie. En daar ben ik echt wel aan toe.
Pasen 2022 
zondag, 17 april, 2022, 7:42 pm - Persoonlijk
door Martin Braak
Normaliter zou ik een blogje schrijven om iedereen fijne Pasen te wensen. Door de drukte ben ik dat vergeten c.q. kwam ik er niet aan toe. Ik heb ook dit jaar maar paar Paasfoto's met hamsters gemaakt. Gewoon weg te weinig tijd. Ik moest gisteren even aan vroeger denken. Terwijl iemand op Facebook wat vragen stelde.

Toen ik heel jong was en ik mijn eerste Russische dwerghamsters had, hield ik deze in een grote kooi met een scheiding er tussen. Het ging om een tralies kooi en rechts zat een wildkleur vrouwtje. En links zat een koppeltje. Het vrouwtje rechts had een nest jongen. En links had ik ook een nestje. Links ging om een dik vrouwtje dat niet altijd vrolijk was. Je kon merken dat ze soms chacha was. Op een gegeven moment zag ik één kindje van dit vrouwtje bij het koppel links zitten. De jongen hadden namelijk niet dezelfde leeftijd en ik kon dit zien. Ik schrok en heb het kindje terug gezet. De volgende dag zaten alle jongen van het rechtse vrouwtje bij de linkerkant. Heel bijzonder, blijkbaar kunnen ze toch met elkaar praten. En ik heb het zo gelaten.

Waarom ik hieraan moest denken, is omdat ik toen met Pasen een grote ronde groene plastic Tupperware bak had. En voor Pasen had ik chocolade eieren gespaard. Ik had ook een Paashaas erbij gekregen en deze bak zat helemaal vol. Met van die gekleurde papieren slingertjes erbij. Ik vond dat zo mooi en ik had dat bij mijn hamsterkooi staan. De kooi stond op een verhoging en deze bak stond eronder.

Pasen is dit jaar weer zo'n rare dag. Zaterdag naar de supermarkt en allemaal lekker dingen gehaald. Ik ben op zaterdag gaan werken omdat ik iets af moest hebben voor aankomend dinsdag. Paaszondag stond ik op en heb ik eerst even lekker gezeten, wat broodjes klaar gemaakt en toen ben ik de hamsters gaan verzorgen. Dit op mijn gemak en de tijd vloog voorbij. Toen ik honger had heb ik lekker stuk appeltaart gegeten. Iets wat ik heerlijk vind, maar niet meer zo vaak eet. Ik krijg er snel zuurbranden van en daarom laat ik het maar in de winkel staan. In de eindmiddag heb ik Ghostbusters Afterlife gekeken. Wat prachtige film en aan het einde For Harold. Eén van de Ghostbusters is namelijk in 2014 overleden. In 1984 heb ik deze film gezien toen wij nog een videorecorder huurden. Ach ik was weg van die film en ook van de muziek. Ik heb toen later de muziek nog op mijn walkman recorder gehad en speelde dit af als ik met de trein naar school ging.

En bij de koop van onze eerste computer Commodore 64 hebben wij het spel Ghostbusters bij gekocht. We hadden deze computer bij de V&D in Almelo gekocht. En pa en ik hebben dit spel helemaal grijs gespeeld!

Qua weer is het heerlijk nu. Je kunt nu merken dat de winter echt over is. En dat werd ook tijd zeg!

Fijne Pasen alsnog!

Foto behorend bij blog
Tommy & ik doen praatjes 
zaterdag, 22 januari, 2022, 10:35 pm - Persoonlijk
door Martin Braak
Ach, mam, ik kan je niet vertellen wat Tommy & ik allemaal mee maken. En kan je niet vertellen hoe we met elkaar praten. Als je nog zou leven, dan zal je lachen, verbaast zijn en tussen door zeggen dat ik wel heel gestoord ben.

Ma, het begon direct nadat ik Tommy mee nam naar mijn huis. Je had meer dan 10 zakjes snoep gekocht zodat je in gedachten dit aan Tommy meegaf. Natuurlijk kreeg hij direct een snoepje en dit noem ik altijd (nog) mamasnoepje. Hij weet precies wat ik nu met mamasnoepje bedoel. Natuurlijk wilde ik hem niet te veel snoepjes geven. Het woordje straks kwam erbij. Maar ook de worden nee en morgen. De mamasnoepjes wilde ik op een gegeven moment alleen na het kammen geven. Daarom kocht ik andere snoepjes en dat noem ik altijd snoepje.

Toen hadden wij op twee plekken kattensnoep liggen. En er kwam ook andere, soms wat Tommy lekkerder vindt, snoep bij. En mam, zo kwam het dat Tommy 'waar dan' leerde. Wil jij een snoepje? Tommy reageert altijd met een miaauw en maakt een etend gebaar met zijn bekje. Dan zeg ik waar dan? En Tommy springt naar de plaats waar de snoepjes liggen. Maar mam, op een gegeven moment heb ik ook zakjes soep voor katten gekocht. En Tommy vindt dat zo enorm lekker. Ja, ik weet het mam, het is veel te duur, 75 cent per zakje. Maar ik gaf het hem nadat ik terug komen van de supermarkt en hij kreeg het 2 tot maximaal 3 keer per week. En zo waren er drie plekken. Waar is soepje? En hij loopt voor mij uit naar de kast waar dit altijd ligt. Ja voor mij, kijkt achterom of ik mee loop, loopt met mij er naar toe. In het begin van het coronavirus gaf ik Tommy elke dag die soepjes. Ja mam, dat kwam omdat hij ging zeuren om die soepjes. Jaajaa, ik weet het. Maar ineens afgelopen jaar voor de zomervakantie liet hij de soepjes staan. Hij at ze niet meer. En mam, soms ging hij er om zeuren, jammeren, mij aanbidden om een soepje te krijgen. En dan dacht ik ... maar hij at het daarna niet op. 75 cent mam, kon ik elke keer weg gooien. Ik ben er mee gestopt. Halfjaar lang heeft hij ze niet meer gehad en nu geef ik ze zo nu en dan. En hij is er elke keer blij mee. Maar zeurt er niet meer om.

Mam, waar jij altijd vroeger zat, daar zit Tommy. Tommy ging vanaf begin al daar liggen. Dat doet hij nu dagelijks na 4,5 jaar nog steeds mam. Daar bij het voorraam waar jij uit de hemel hem vast kunt zien. Ik heb een warm kleed op de zitplaats gelegd en hij ligt of op de leuning of op het kleedje. Lekker slaapjes doen. En dat is ook een woord dat Tommy nu begrijpt. Slaapjes doen? Bedje toe? Als ik naar bedje toe zeg dan springt hij op. Dan gaat we samen naar bed. Maar ineens zei ik op schootje. En hij ging bij mij zitten. Het woord kende hij nog van jou tijd mam. Dat had ik echt lang niet meer gezegd, kom maar op schootje. Want de eerste twee jaar heeft hij niet op mijn schoot gezeten. Hij zat vlak bij mij, daar waar jij altijd zat mam. Maar tegenwoordig zit hij ook geregeld net naast me. En elke dag gaat hij ook op mijn schoot zitten. Eigenlijk is het niet op schoot, hij gaat op mijn schouder zitten en kop tegen me aan. Dan kan ik hem doodknuffelen en kan alles met hem doen. Hij blijft als een klein baby gewoon liggen.

Kom maar op bedje. Dat verstaat hij ook. Op mijn bed ligt een kleedje waar hij voordat ik ga slapen altijd even gaat zitten. Mam, je zei dat het niet kon, en dat ik dat niet moest doen. Want hij zal mij wakker houden. Mijn bril eraf gooien en allemaal dingetjes wat je maar kon verzinnen waarom het niet zou kunnen. Tommy slaapt op mijn slaapkamer. Hij heeft tijden gehad dat hij op de bank op de overloop sliep. In het begin sliep hij pal naast me op bed. Maar dat heeft Tommy niet heel lang volgehouden. Als de lamp uitgaat dan springt hij eraf en gaat hij vlak bij mijn bed op de grond liggen en slapen. Mam, ik heb natuurlijk een lekker warm dekentje op de grond gelegd waar hij op kan slapen. Wel moet ik zeggen dat de laatste tijd hij graag met mijn voeten speelt. Op moment dat het lampje uitgaat, loopt hij richting mijn voetjes en dan voel ik tikken op mijn voeten als ik ze beweeg. Maar als ik zeg Tommy niet doen, dan stopt hij.

Soms gaan er dingen fout. Mam, Tommy kan zo schrikken. De eerste keren dacht ik zelfs dat Tommy mijn bank beschadigde. Maar ik kan het altijd wel uitwrijven. Ik heb het woordje boemetje maar ingevoerd. Iets wat valt is boem. Iets wat fout gaat is ook boemetje. Acht Tommy, boemetje? Dat is als Tommy iets doet wat fout gaat. Zo viel een keer een plant. Ach boemetje. En dan kijkt Tommy mij aan en knipt hij met de ogen. Als hij schrikt en ik zeg direct daarna boemetje, zie je dat hij weet dat er niets aan de hand is. Ook als er vuurwerk afgaat en hij schrikt daarvan, dan zeg ik boemetje. Nee mam, hij is totaal niet meer bang voor vuurwerk! Hij kijkt er zelfs na.

Er zijn ook woorden en zinnen die ik niet noem, maar jij wel mam. Keukentje toe is natuurlijk bij mij afgevallen. Daar moest Tommy bij jou slapen. En poepje gedaan, dat zeg ik niet tegen hem. Tommy wil ongestoord z'n behoefte doen en loopt dan altijd uit de kamer waar de kattenbak staat. Helpjes doen, dat is nog wel een woord die ik gebruik. Maar daar is nu wel bijgekomen: ik ga stofzuigen, daar houd je niet van. Als ik daar houd je niet van zeg, is hij zo weg mam.

Piep piep, ga je piep piep kijken, daar zijn piep pieps. Ja mam, die is gebleven. En Tommy hoorde laatst vogels die op tv waren. En ik zei: piep pieps!! En Tommy kijken, bleef kijken. Op mijn eerste verjaardag zonder jou mam, vlogen er allemaal vogeltjes langs het raam en gingen voor het raam zitten. Ik moest wel aan je denken dat je gezegd had dat jij vogeltjes stuurt als je in de hemel bent. Maar zo zie ik wel vaker mam dat ik aan je denk. Ineens lagen er twee vogelbollen op de grond, net voor het raam. En waren er raven die dit probeerde op te eten. Tommy keek en bleef kijken. Het was zo leuk gezicht. Mam, stuur gerust wat vaker vogels richting Tommy hoor.

Tommy heeft nog steeds jouw balletje. Daar zit zo'n leuk belletje in. En geregeld loopt hij met dat balletje in zijn bek en gooit hij het naar beneden van de trap en speelt hij met dat balletje. Maar het kan ook weken lang op de grond liggen terwijl Tommy het niet aanraakt. Dan denk ik, waarom blijft het dan zo liggen. Maar toen Tommy en ik een keer op bed lagen, hoorde wij beide ineens dat belletje. En weg was Tommy en ging met dat balletje spelen.

Wat zeg je dan?, Tommy reageert hier meestal met een miaauw op. We praten met elkaar. Wat zeg je dan Tommy? Ja he, ach wat is er dan? Miaauw. Maar als we in huis elkaar tegen komen dan zeg ik vaak hoi en Tommy zegt dan miaauw. Eigenlijk is het niet miaauw, dat mi laat hij altijd weg. Auw auw. Maar Tommy kan ontzettend hard miaauw zeggen hoor! Mam, ik had hem laatst vergeten om hem te voeren. Nauw je moet hem dan horen!

Nog kent hij ook. Mam, elke ochtend direct hem kammen lukt niet meer altijd. Ik had je het beloofd maar Tommy gaat voor mijn bed zitten en als ik naar hem toe loop, gaat hij onder mijn bed liggen. Maar als ik beneden ben, zeg ik: kammetjes nog, oogjes nog. En het komt ook geregeld voor dat hij dan mee loopt naar boven zodat ik hem nog kan kammen. En dat ik zijn oogjes schoon maak. En natuurlijk dan krijgt hij een mamasnoepje.

Natuurlijk kent hij het woordje kusje. En kusje waar dan leidt nu dat hij een kopje op mijn smoel geeft. En van het spin geluid begrijp ik dat hij ontzettend tevreden is. En natuurlijk ken hij ook het woordje stout. Ja mam, je had gevraagd of ik nooit boos op hem wil zijn. Dat ben ik ook nooit. Maar soms moet ik hem wel aangeven dat hij stout is. Maar mam, hij is niet vaak stout hoor. Hij is maar zelden stout en dat mag hij ook wel eens zijn.

Als ik Tommy nieuw water geef, dan zeg ik altijd watertje. Jij wil nieuw watertje he Tommy. Hij zit dan altijd op afstand te kijken of ik alles wel goed doe. Tommy doet niet meer helpjes zoals toen bij jou hij de schoonmaakster in de gaten hield. Nee Tommy loopt altijd met me mee, maar als ik aan het schoonmaken ben, dan zit hij op afstand naar me te kijken. Maar stofzuigen, nee daar houdt hij niet van.

Waar is Tommy? Waar is neusje, waar is oortje. Ja dat spelletje speel ik zo af en toe met hem. Ik zeg wel eens: Tommy is lief, Martin is stout. Ja, dan zeg ik bijvoorbeeld: wil Tommy snoepje? Waar dan? En dan loop ik niet met hem mee. En dan zeg ik: Martin stout. Hij begrijpt dat! En bij het kammen gaat het ook wel eens fout. Ach Tommy, Martin stout!

Tommy en ik maken zo heel veel mee. En praten met elkaar, begrijpen elkaar.

Foto behorend bij blog

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Volgende> Laatste>>