Blog over hamsters

Epigenetica: Moederhonger slecht voor sperma 
zaterdag, september 13, 2014, 09:02 PM - Andere zaken
door Martin Braak
Afgelopen jaren zijn er steeds meer wetenschappelijke artikelen geplaatst met betrekking tot epigenetica. Afgelopen juli is dit artikel op Wetenschap24.nl geplaatst. Ik hoop dat ze niet erg vinden dat ik zo af en toe een artikel van hun op mijn blog zet. Ik doe dit om de info te bewaren zodat wanneer de website weg is, het artikel hier nog staat. Voor fokkers is dit onderwerp ook belangrijk.

Als een moeder tijdens haar zwangerschap honger lijdt, krijgen hierdoor niet alleen haar kinderen, maar ook haar kleinkinderen last van stofwisselingsziekten.

Voedselgebrek maakt de meeste mensen hongerig, traag en geobsedeerd door eten. Mensen met (erfelijke) aanleg tot anorexia voelt zich dan juist verzadigd, energiek en niet onder de indruk van de honger.

Het is al jaren bekend dat kinderen van moeders die honger lijden zelf last krijgen van ‘welvaartziekten’, zoals diabetes, hart- en vaatziekten en overgewicht. Het is ook al langer bekend dat dit veroorzaakt wordt door epigenetica: het proces waarbij bepaalde genen door omgevingsfactoren worden aan- of uitgezet.

DNA zelf kan niet veranderen, maar welk deel van het DNA daadwerkelijk wordt gebruikt wel. Als er een extra molecuul aan het DNA wordt gehangen, rolt dat stukje DNA als het ware op waardoor het niet meer te gebruiken is. Dit proces heet ‘methylering’.

Honger verandert sperma van zonen

Britse onderzoekers hebben ontdekt dat honger bij zwangere moeders niet alleen invloed heeft op de gezondheid van hun kinderen, maar ook op die van hun kleinkinderen. Maar opvallend genoeg werden de stofwisselingsproblemen alleen doorgegeven door zonen en niet door dochters. Dit is deze week gepubliceerd in Science.

DNA met methylgroepen

Moedermuizen die tijdens hun zwangerschap op een sterk caloriearm dieet werden gezet, kregen zonen waarvan het DNA van hun sperma was veranderd. Regio’s van het sperma-DNA die eigenlijk uitgezet hadden moeten worden door methylering, waren nu aangebleven. Deze regio’s in het DNA hadden te maken met de regulering van de stofwisseling. Dus in andere woorden: de kinderen hadden niet alleen zelf last van stofwisselingsziekten, maar ze hadden ook nog eens sperma dat ervoor zorgde dat deze kwalen doorgegeven werden aan hun eigen kroost

Veranderingen blijven

Het idee van epigenetica is dat de veranderingen gemakkelijk omkeerbaar zijn, omdat het DNA zélf niet verandert, maar alleen informatie over het aan- en uitzetten van het DNA. De onderzoekers verwachtten dan ook dat het DNA van de spermacellen van de zonen opnieuw geprogrammeerd zou worden na de bevruchting, zodat hun eigen kinderen geen last meer zouden hebben van de kwalen. Maar dit was niet het geval.

Slechte omstandigheden tijdens een zwangerschap hebben dus gevolgen voor meer generaties dan gedacht. Maar blijven de veranderingen door een hongerlijdende moeder voor altijd aanwezig? De onderzoekers vonden geen epigenetische veranderingen in het DNA van de kleinkinderen. De kans dat ze hun gebreken weer door zullen geven aan hun kinderen is dus waarschijnlijk klein.


Nog een driekleur! 
zondag, september 7, 2014, 06:16 PM - Campbelli
door Martin Braak
Pak weg twee weken geleden sprak Tony Cao uit Vietnam mij nogmaals aan met foto's van een ander driekleurige Campbelli dwerghamster. Iets meer dan een jaar geleden heb ik een blog geplaatst over zijn driekleur met daarbij foto's. Helaas heeft deze nooit jongen gehad. En nu weer eentje! En Tony heeft deze kunnen bemachtigen en gaat fokt ermee. Hopen dat dit iets genetisch is. Alhoewel ik de oogkleur vreemd vind. Want als het schildpad zou zijn, dan zou dit een zwart schildpad met bontfactor zijn en dan zouden de oogkleuren niet roog mogen zijn... Tenzij! Wordt vast vervolgd!


Dwerghamster.nl 10 jaar in de lucht! 
zondag, augustus 31, 2014, 02:38 PM - Overige
door Martin Braak
Afgelopen 29 juli 2014 was een bijzonder moment zonder dat ik een seconde bij stil gestaan heb. Want in de zomer op 29 juli 2004 heb ik het domein Dwerghamster.nl geregistreerd. En nu... toch maar even stil staan bij 10 jaar bestaan! Want in augustus 2004 was de eerste versie van de website online. Er stond toen nog niet zo heel veel op. Maar in het najaar kreeg ik de griep te pakken. En toen ik herstellende was, heb ik diverse stukken geschreven en online geplaatst. Eind 2004 was het redelijk gevuld.



Zo zag de eerste versie van de website eruit!

Lees meer over de verschillende versies van de website op mijn portfolio:
http://www.dwerghamster.nl/algemeen/portfolio/index.php
Waar komt de term 'pitbulls' vandaan als we over dwerghamsters hebben?  
zaterdag, augustus 30, 2014, 12:45 PM - Campbelli
door Martin Braak
Pak weg 23-24 jaar geleden hadden we slechts alleen wildkleur Russische dwerghamsters en geen enkel ander kleur. Bijna tegelijk kwamen de blauw-wildkleur en de pearls naar Nederland, dit vanuit de UK. De parels waren prachtig van type, erg groot en knal grote ronde ogen. Maar sommige exemplaren hadden zulke grote ogen dat ze uitpuilden. De Blauw-wildkleuren waren ontzettend lelijk om te zien. Van de pearls zeiden ze dat alleen vrouwen vruchtbaar waren en van de blauw-wildkleur zeiden ze dat je geen blauw-wildkleur onderling moest fokken.

Net voordat de pearl en de blauw-wildkleur naar Nederland zijn gekomen, waren in de dierenwinkels een 2e kleur. Deze werden argente genoemd en ze werden in de dierenwinkels als Russische dwerghamsters verkocht. Deze gele "Rusjes" waren heel agressief, maar wel gewild omdat ze mooi waren. Ze vlogen naar je toe op moment dat je ze wilden pakken en beten dan. Het naar je toe rennen ging soms gepaard met springen. Je snapt denk ik nu de titel die ik aan deze blog heb gegeven: pitbulls! Deze kleur kreeg veel kritiek en het duurde niet lang of de dierenwinkels wilden deze exemplaren niet meer. Het ging dan ook helemaal niet om Russische dwerghamsters maar om Campbelli dwerghamsters. Natuurlijk wist ik dat nog niet!

We hadden geen internet en ik kende slechts paar hamsterfokkers. Op de show in Brabant sprak ik een aantal hierover en die wezen mij erop dat het om Campbelli dwerghamsters ging. Ik heb toen 2e druk van De Dwerghamster van Rob Dekker en drs. Fred Petrij gekocht. Fred Petrij heb ik ook persoonlijk gesproken en gekend. Hij vertelde me over de Campbelli's en deelde zijn ervaringen.

Daarna gekochten we op diverse evenementen Campbelli dwerghamsters en op een clubdag van de Vereniging Exotische Knaagdieren (VEZ) kochten wij de eerste zwarte Campbelli dwerghamsters, 100 gulden per stuk! Deze van een handelaartje die in Hasselt, vlak bij Zwolle, woonde. We zijn ook bij hem thuis geweest en de ouderdieren mogen bewonderen. Van oorsprong was hij een vogelkweker en had een aantal wildkleur Campbelli dwerghamsters op de Belgische dierenmarkt gekocht. En daar rolden de zwarte exemplaren uit. En ze hadden toen allemaal eenzelfde eigenschap: ze werden later op de rug wit en leken net pandabeertjes. Dit ging na 3-4 generaties eruit en zagen we ineens pik zwarte exemplaren.

Deze Campbelli dwerghamsters waren allemaal pittig van karakter en beten op moment dat je ze uit hun territorium wilden oppakken. Ik wil wedden dat wij, mijn broer en ik, de eerste dove Campbelli dwerghamster hebben gefokt. Want!, wij hadden immers de eerste zwarte exemplaren. Echter rond deze tijd hadden wij geen Opal Campbelli's. Die had Fred Petrij wel, maar die wilde hij niet vrijgeven. Hij vertelde nooit waarom niet, maar mijn vermoeden was toen dat ze niet zuiver waren. Deze dove campbelli's raakten we niet kwijt! Niemand wilden ze hebben!

De eerste nageslacht van de zwarte Campbelli's, wildkleuren drager zwart, daarvan zijn een aantal meegegaan naar Finland. Een Finse vrouw die op, ik dacht de 3e, Exoknaag keurde heeft ze meegenomen.

Al deze Campbelli's beten en dat was dan ook de reden om hiermee te stoppen. Het op karakter selecteren was erg lastig en nauwelijks resultaten anders dan dat ze niet meer door de lucht vlogen om te bijten.

Bij de hybride project zagen we dit bijtgedrag eveneens. De eerste generatie had dit namelijk ook evenals de tweede generatie. Echter later kregen we variaties. We zagen namelijk dat sommige Rusachtig uitziende dwerghamsters langzaam op je af kwamen en dan pas beten. Ze renden en verdedigden niet, maar zagen lief uit en waren rustig. Beten alleen op moment dat ze wilden pakken c.q. dat ze voor mijn hand stonden. En een ander variant was bij vrouwtjes. Deze waren erg lief en hadden een echte Rus karakter. Pas op moment dat ze kindjes hadden, werden ze mega agressief. Ze renden op je af om te bijten. En dat bleven ze doen, ook nadat de jongen weg waren. Pas bij 5e-6e generatie ging dit eruit.

In 2004 toen ik René Bastiaans leerde kennen, zag ik de eerste wat rustige Campbelli's en tamme Campbelli's. Echter, deze waren nooit echt betrouwbaar. Maar vele male beter dan jaren terug qua karakter.

Een ander ervaring is mijn Altai lijn van de Campbelli dwerghamsters die ik in 2005 gekregen heb en voor een paar jaar mee gefokt heb. Het ging hier om echte wildvang exemplaren gevangen in de omgeving van de Altai gebergte. Deze campbelli's waren veel rustiger en hadden een ander soort karakter. Ze boksten onderling met elkaar, dit met handjes tegen elkaar. En op moment dat ik ze wilden oppakken, beten ze van zich af, maar niet hard. Meer van pak me niet jo, laat me weer los. En dan met de kop op de zijkant en niet aanvallend. En ze beten niet hard, was meer van even laten weten.

Maar toen ik exemplaren hier met een zeer tamme Campbelli dwerghamster kruistte, schrok ik. Ik kreeg toen weer argente eruit die net zo agressief als vroeger waren. Ze sprongen door de lucht om te bijten! En daardoor heb ik vermoeden dat het karakter ook wel eens negatief beïnvloed kan worden door het kruisen van verschillende Campbelli dwerghamsters uit verschillende regio's. Mede omdat ik in 2005 ook twee Campbelli dwerghamsters uit Mongolië had die nog veel tammer waren. Die beten totaal niet! Ze roken ook anders, hadden een ander type oor en kleur. Ze waren mooi bruin met een gele waas. Terwijl de Altai Campbelli heel grijs van kleur is.

Campbelli dwerghamster wildvang uit Mongolië:


Campbelli dwerghamster uit Altai:


En meestal komen ze grijzer over:



Een oude reactie uit 2007 over hybriden, Vies-bruin en zuiver houden 
donderdag, augustus 28, 2014, 08:11 PM - Russische
door Martin Braak
Zoals iedereen, staan bij mij op de C-schijf onder documenten verschillende bestanden waaronder ook oude bestanden die ik jarenlang niet meer geopend heb. Zo keek ik vandaag eens wat er allemaal daar stond en zag een bestand genaamd "hybride discussie" gedateerd 4 oktober 2007. Het is een reactie die ik op één van de fora heb gegeven, alleen weet ik niet meer waar en hoe. Terwijl ik aan het doorlezen was, realiseerde ik dat anno nu nog steeds dezelfde punten van belang zijn:

Ik heb niet de tijd om een hele discussie aan te gaan, maar ga toch op bovenstaande reacties reageren.

Suikerziekte is ook bij de Russische dwerghamster aanwezig geweest. Bij de wilde exemplaren van de Russische dwerghamsters uit Siberië die door Hannover Universiteit (TiHo) gehouden worden, komt bij 4% diabetes voor. Dus vreemd dat het nu bij de Rus is? Nee bij elke diersoort komt diabetes voor. Wat we tegenwoordig zien is dat bij Mandarijnen juist meer voorkomt. En naar mijn mening komt het door verschillende factoren: weinig beweging, dikke dieren, te veel suikers en vetten in voer. Typische is dat de wildkleuren gefokt uit de Mandarijn geen last hebben, terwijl de Mandarijnen wel last hebben. Misschien heeft de kleurmutatie ook op andere delen van het lichaam invloeden. Daarom adviseer ik fokkers van Mandarijnen en Mandarijn varianten goed in de gaten te houden hoeveel er gedronken wordt en nieuwe geselecteerde exemplaren te testen op suiker.

De draaikoppen bij Beige en Vies-bruin zijn gebonden aan het zelfde kleurgen. Uit testen bleek dat Moscow Campbelli x Beige dezelfde kleuren kwamen en we kunnen de conclusie trekken dat Vies-Bruin om het Moscow gen gaat. Het heeft daarnaast de zelfde eigenschappen. Beige is, zoals hier fout beschreven staat, geen basis kleur maar een combinatie kleur. Beige is namelijk de combinatie Vies-bruin met Blauw-wildkleur. Waarom kunnen ze draaikoppen hebben? Deze vraag is niet te beantwoorden. Maar persoonlijk denk ik dat het te maken heeft met het hybride zijn (uit eigen testen 2-3 jaar geleden trok ik de conclusie dat het om hybride dwerghamsters gaat).
Even eerst wat hybride eigenlijk is: hybride is een dwerghamster die ook genen heeft van een ander soort dwerghamster. Genen liggen op chromosomen. Een rechtstreekse kruising tussen een Rus en een Campbelli is een hybride met 50% chromosomen van een Rus en 50% van een Campbelli. Op deze chromosomen zitten 100% genen van 1 soort. Wanneer je terug kruist op 1 soort, dan krijg je meer chromosomen van 1 soort. Door recombinatie worden stukken chromosomen uitgewisseld. Wanneer dit gebeurd komen er zowel Rus als Campbelli genen op een Chromosoom te zitten. Heel veel genen van de Rus en Campbelli zijn gelijk, ze stammen vroeger van elkaar af maar ze zijn zo verschillend dat ze als aparte soorten beschouwd worden. Dit komt door dat het geslachtschromosoom zo anders is dat het kruisen wetenschappelijk gezien tot een steriele dwerghamster lijdt.
Een Vies-bruin Rus heeft grotendeels allemaal chromosomen met Rus genen. Echter er zijn 2 chromosomen aanwezig waarop het kleurgen zitten. Dit zijn hybride chromosomen en daar zitten meer Campbelli genen op. Je ziet bij deze kleuren vaak dat de kop heel dun en spits is. En de draaikop komt naar mijn mening hieruit voort. Het is naar mijn mening niet uit te fokken omdat de genen naast het kleurgen gekoppelde genen zijn en die blijven heel lang bij elkaar. En we hebben gezien dat meer dan 10 generaties terug gekruist op wildkleur Rus het nog steeds voorkomt dat een Vies-bruin een draaikop kan hebben.
Dat is de reden dat ik adviseer om niet met deze kleuren te fokken of heel selectief mee te fokken.

Hierboven wordt iets geschreven inzake uit de gratie zijn van de Campbelli dwerghamster. Ja, deze dwerghamster is qua karakter heel lastig te fokken. Wat doe je als fokker met slechte exemplaren? De bijters, waar laat je die? Daarnaast is suikerziekte een probleem. In Amerika is het zelfs zo erg dat de dierenwinkels zelf hun dwerghamsters testen en meer dan 25% heeft diabetes. Op dit moment worden er veel Russen in USA geïmporteerd.

Er wordt gedacht dat je zomaar met hybriden kunt fokken, dit is dus niet correct! Ik heb zelfs geprobeerd om Rusbelli’s terug te kruisen op Russen en dit lukte niet. De geel wildkleur roodoog en de bonte Russen zijn toevaltreffers. Het is namelijk heel lastig richting de Rus te fokken, richting de Campbelli is veel eenvoudiger. De X chromosomen van deze twee soorten lijken namelijk meer op elkaar. Praktijk: wanneer je een man Campbelli kruist op een Rus vrouw gaat het Rusje dood, ze kan de jongen niet baren. Andersom wel. Hybride mannen in de eerste generaties zijn voornamelijk steriel.

Ook wordt gezegd dat er slechts 1 kleur bij de Campbelli is waar vragen over zijn of het wel om een zuiver kleur gaat, namelijk Moscow. De kleurmutatie Opal, daarvan weten we dat deze ontstaan is in USA. Echter de Blauw-wildkleur Rus is eerder ontstaan en het gaat om hetzelfde gen (door kruisingen aangetoond). In Europa heeft het heel lang geduurd dat Opal er was. Het is geen feit dat alle Opal kleuren ook zuivere Campbelli’s zijn, er wordt namelijk vermoed dat fokkers de Blauw-wildkleur Rus hebben gebruikt om in Europa Opal te fokken. Lees ook dit: http://www.kleineknaagdieren.nl/artikel ... /index.php
De Zwarte Campbelli is in Nederland ontdekt. Hoe zuiver is de Zwarte Campbelli? We vermoeden dat het om een zuiver exemplaren gingen maar dit is vermoeden. En de kans dat het ook om hybriden gaat, is gewoon aanwezig. Er zijn nog wel meer kleuren waarvan weinig bekend zijn waar ze vandaan komen. Denk maar eens aan Platinum. Waar is het ontstaan? Of Black Eyed Argente. Of de Grijze Campbelli. Ook bij de Campbelli dwerghamster hebben we diverse kleuren waar we niet echt weten waar het ontstaan zijn en waar ik vraagtekens bij zet of het wel om zuivere exemplaren gingen.

Er wordt aangehaald dat het ook om een ethische kwestie gaat: door het kruisen van onzuivere exemplaren verdwijnt zuiverheid. Dat klopt, dat is een feit. Helaas is dit al jaren het geval. Waar we een nestje Rusjes zien en er zitten roodogen tussen, weten we dat het om onzuivere exemplaren gaat. Maar dat zegt nog niets over de overige dwerghamsters. Naar mijn mening hebben we heel veel onzuivere dwerghamsters waar we eigenlijk niet meer terug kunnen kijken wat er ooit in gefokt is. Ook Engeland kent dit probleem. Laten we de Engelse fokkers alstublieft niet in de lucht prijzen dat ze alleen zuivere exemplaren fokken. Met mijn eigen ogen zag ik de geel wildkleur roodoog als Orange op de show. Die wordt nu geweerd. En ik moest de fokkers daar vertellen dat Mushroom geen zuivere Rus is (Mushroom is de kleurbenaming van Beige). Maar… het kwam uit een zuivere lijn, maar achteraf kon de fokker maar 6 generaties terug kijken en had ook Russen uit de dierenwinkel gebruikt. Vroeger was het lastig om dieren naar UK te importeren maar tegenwoordig is het gemakkelijker. Er zijn ondernemers in Nederland die dwerghamsters naar Engeland exporteren. Dan USA, daar zou alles zuiver zijn want daar zijn meeste dieren Campbelli en er komen nauwelijks Russen voor. Dit is niet meer zo, dit was zo. Er worden namelijk heel veel dwerghamsters naar USA geëxporteerd. We moeten denk ik accepteren dat we in een wereld leven waar we te maken hebben met onzuivere exemplaren van de Rus en de Campbelli en we moeten bij het selecteren van dwerghamsters de eigenschappen goed kennen en op de juiste eigenschappen selecteren.

Ik geef fokkers altijd het advies om de kleur zuiver te fokken, hiermee bedoel ik dat je de Wildkleuren en de Blauw-wildkleuren uit de Wildkleuren en Blauw-wildkleuren te fokken en niet uit een andere kleur. Fok je Geel-wildkleur roodoog dan kan je die verbeteren door een keer met een Wildkleur te kruisen, maar selecteer dan dragers om nieuwe Geel roodogen te fokken en niet omdat de Wildkleur zo mooi is en terug op Wildkleur. Blijf de kleuren zuiver houden.


Op de hybride na, geldt dit nog steeds. M.b.t. hybride bedoel ik dat het niet alleen om genetisch materiaal gaat maar ook om epigentisch effect en de uitwerking van genen door mixen generaties anders kan zijn.

<< <Terug | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | Volgende> >>