Vandaag was het zover! Exoknaag en voor de tweede keer de Rebas Trofee. Dit maal met nog meer dieren die ingeschreven waren. Maar liefst 421 dieren en meer dan 90 inzenders. Dat is niet mis!

Vanochtend begon het allemaal vroeg. Al voor half negen waren de eerste inzenders al aanwezig. Katja regelde dat de inschrijvers hun nummers en catalogus kregen en Marloes begeleide de mensen naar de plaats waar de dieren moeten staan. Op de tafels waren papiertjes met nummers gelegd zodat voor elk ingeschreven dier ruimte gemaakt was. Geen hectiek zoals vorig jaar, waar moeten de ratten staan en waar de dwerghamsters. Dit keer ging het heel smooth!

De keurmeesters begonnen direct te keuren en dat had natuurlijk een reden! Ze moesten veel dieren keuren. Dit keer waren de muizen onder de maat. Anniina Tuura uit Finland keurde de kleurmuizen en Anneke Vermeulen schreef. Beiden keken af en toe sip. Te kleine muizen, muizen die last hadden van wormen, etc. Maar aan het einde van de dag zag ik ze ook gelukkig lachen: een prachtige rode muis die een U kreeg.


Anniina Tuura uit Finland

De gebils werden gekeurd door Jaquie Rosswel. Alice had dit jaar wederom veel gerbils ingeschreven. Allemaal plaatjes.

Fons Verrijdt en Jo Qualm keurden de ratten. Een uniek moment, dit omdat Jo Qualm gaat stoppen. Waarschijnlijk is dit de laatste keuring waar beide heren tegelijk ratten keuren. Er waren namelijk heel veel ratten ingeschreven, zoveel dat één keurmeester niet voldoende was. Op een gegeven moment hoorde je Fons naar Jo roepen. Kom kijken! Kom kom. Een Blauwe rat, zo als ze horen te zijn! Tot en met de haarpunt blauw.


De bekende snor van Jo Qualm

Melissa Chamberlain en Justine Bibby uit Engeland keurden de (dwerg)hamsters. En dat duurde tot en met half vijf. Zoveel hamsters waren aanwezig en ze namen de tijd hiervoor. Zoveel smaken, zoveel kleurslagen waren ingeschreven.

Wat wel opviel was dat de keurmeesters uit het buitenland keuren conform hun eigen standaard. De Syrische hamsters moesten dikker en groter zijn. De opmerking dat de oren gedragen moeten worden, werd vaak gemaakt. Dit in tegenstelling tot de Nederlandse standaard.

Aan einde werden door Rene, Katja en de keurmeesters de prijzen uitgereikt. De ene deelnemer ging met een nog groter beker naar huis dan de andere.

Ik zou zeggen: op naar de volgende Rebas Trofee!!! Dit keer in december?!

Op zondag 5 april 2009 werd de eerste Rebas Trofee gehouden en er waren maar liefst meer dan 350 knaagdieren ingeschreven. Dit van verschillende N.M.C. leden, maar dit keer konden ook de niet leden meedoen. En de deelnemers en bezoekers die specifiek voor de N.M.C. stand kwamen, kwamen niet alleen uit Nederland. Nee, van her en ver kwamen ze, zoals uit Duitsland, uit Engeland en zelfs uit Tjechië!

Het begon allemaal wat chaotisch. Waar is de verkooptafel? Waar is dit, waar is dat. Mark en Sandra waren druk bezig om alle inschrijvers te voorzien van de nummers zodat ze hun dieren tijdig op de keurtafels konden stallen. Nicollete en haar hulpen waren druk bezig om structuur in de chaos qua verkooptafel te krijgen. Maar eenmaal dat alles stond en klaar was, begonnen de keurmeesters de diertjes te keuren en liep alles op rolletjes.

De mensen begonnen om zich heen te kijken en zagen middenin een hoge kubus met de sponsors erop, de mooie trofees voor de winners en de hele stand was super versiert. Waar is de N.M.C. stand? Daar waar je de groene gele slingers ziet!

Al snel hoorde je ow wat mooi. Jahoor, een prachtige driekleur Syrische hamster van Marloes werd gekeurd. En ander kant ow wat mooi, een prachtige langhaar Syrische hamster. En wel met echt lang haar! Dit keer waren er veel ratten ingeschreven in de diverse kleurtjes zoals Amerikaans blauw, Geel donkeroog, Siamees en Cinnamon. De kleurmuizen waren in meerderheid, maar liefst meer dan 140! En ja ook die in verschillende kleurtjes. Eentje viel op om zijn oren. Je zag Henry dan ook genieten van het keuren, zo horen de oren te zijn! Bij de Russische dwerghamsters zag je nieuwe variaties zoals Lilac roodoog, Russisch Blauw en Zwarte Merle. Maar de Geel-wildkleuren roodoog mochten er ook zijn. En laatste drie viel dan ook in de prijzen. Bij de Campbelli's zag je dat veel van de Altai Campbelli's afstammen. Deze heb ik paar jaar geleden uit Rusland gehaald en diversen hiervan heb ik aan Rene en Joep gegeven. Die hebben het weer doorgegeven aan andere fokkers zoals Melissa. Ze zijn prachtig mooi van type en bouw, maar Melissa vond de meesten wat 'to pale'. En jahoor!, dit keer waren er ook Roborovski dwerghamsters ingeschreven. Juliet was hiervoor de schuldige en Melissa mocht ze keuren. Floep, grijp, spring, grijp, Melissa was de Roborovski de baas en ze keurde de eerste Roborovski die op een N.M.C. keuring ingeschreven was.

Na de keuring dankte Nanda Rene voor de inzet en dankte de sponsors voor hun hulp. Daarna zorgden Mark en Nanda voor de prijsuitreiking, de ene ging met een nog groter beker naar huis dan de ander. Ook mochten de deelnemers een presentje meenemen van Versele-Lage. En daarna was het foetsie en iedereen vertrok.

Een geslaagde dag!

Gisteren ben ik naar Knagerfestijn geweest en wat mij direct opviel was dat de parkeerplaats totaal vol was. In de gedachten dat het lekker druk zou zijn, stapte ik de hal binnen. Maar in tegenstelling tot wat ik hoopte, het was klein qua knaagdieren, paar standjes en een aantal cavia's en kippen.

Qua bezoekers viel het allemaal erg tegen. Het was leuk om zowel een paar nieuwe gezichten als bekende te zien en te spreken. Qua inschrijvingen viel ook erg tegen, weinig dieren die gekeurd werden. Het voordeel is dat ze rustig aan keuren en lekker bij kunt staan. Erg gezellig dus.

De kwaliteit van de dieren was erg goed. Wel maak ik zorgen over de ogen van de Russische dwerghamsters. Zowel een Naturel als een paar Geel-wildkleuren hadden iets te grote ogen en puilen eruit. Dit kan door verschillende oorzaken komen, o.a. door ouderdom. Dan verslappen de spieren en dan zie je dat de ogen eruit ploppen op moment dat ze meer licht zien of er spanning is. Maar soms komt het ook voor dat de ogen te groot zijn en de oogkost een ovale vorm qua oog heeft. Fokkers moeten hier erg op letten.



De kleurmuizen beginnen steeds meer bij mij te trekken, ik vind ze geweldig qua kleurcombinaties. Ook erg goede kwalitatieve dieren. Jammer dat de mannen zo stinken. Wie weet begin ik een keer met kleurmuizen, het lijkt mij ingeval erg leuk!



Ik heb een boel foto's gemaakt en bijna allemaal zonder flits. Qua iso heb ik 800 gebruikt en qua diafragma 5.6, soms lager, soms hoger. Qua diepte is het soms niet mooi. Ik had denk ik de belichting iets naar beneden moeten schroeven en de diafragma iets hoger.

Vandaag ben ik naar Exoknaag geweest. Exoknaag is een heel groot evenement. Er zijn diverse evenementen samen gevoegd. Dit jaar was er een kattenshow, een reptielenbeurs, iets met planten en natuurlijk de kleine knaagdieren.

Wat ik heel bijzonder vond, is dat bij de reptielenbeurs een hele andere type mens rond liep, dan bij de knaagdieren. Je zag veel meer mensen in zwarte kleding, tatoeages, harenkammen, veel mannen. En bij de knaagdieren zag je de wat "keuriger" mensen en veel meer vrouwen. Was leuk om dit te zien!

Ook was er een kleine knaagdieren keuring, georganiseerd door N.M.C. Ik heb daar veel foto's gemaakt en met veel fokkers gesproken.

Er waren gevlekte Chinese dwerghamsters ingeschreven. De keurmeester sprak zijn veronrusting uit, het ging de verkeerde kant op. Ze waren te wit van kleur, er waren exemplaren met 2 vlekken op de kop en er was zelfs een exemplaar die geen witte stip op de kop had. De gevlekte Chinees is in Nederland erkend en volgens de standaard moet er 1 witte spot op de kop zitten. En het vlekpatroon moet mooi verlopen.

Een goed voorbeeld:


Deze is te wit + twee witte spots op de kop:


Een gevlekte Chinese dwerghamster zonder stip op de kop:


Er waren ook veel bonte Russische dwerghamsters aanwezig, ze waren van Henri Bosch. Er zaten hele mooie exemplaren bij. Er was er zelfs eentje met een wit gezicht. Hij heeft heel veel vooruitgang geboekt met de vlekken patroon. Ook had hij de eerste Zwarte gevlekten bij zich. De vlekken daar waren weer heel klein. Het lijkt erop dat wanneer je de bonte Rus combineert met een ander lijn / kleur, je minder vlekken hebt en dat je weer generaties moet fokken om goede vlekpatronen te krijgen.

Voor het eerst had ik de Zwarte Rus en de Russische Blauwe ingeschreven. De keurmeester Fons Verrijdt vond de kleuren erg goed. Hij was weg van de Russische Blauwe en adviseerde me daar meer op te richten. Hij zag het wel zitten om deze kleur ter erkenning voor te laten dragen. Alleen moeten de kinvlekken kleiner.

Ook demostreerde Fons mij de ondervacht van een wildkleur Rus. Deze moet donkerblauw zijn. Het is namelijk net niet Zwart.

Een bijzonder geslaagde dag!

Vandaag was de ledenvergadering van N.M.C. en daarna werd de clubdag gehouden. De vergadering duurde wat lang en over diverse punten werd gediscusseerd.

In de discussie bleek dat het clubblad heel waardevol gezien wordt. Leden vinden een clubblad handig om later op na te slaan. Het wordt als een waardevolle contact met de vereniging gezien. Ook werd er gesproken dat een ander vereniging een jaarboek/jaarverslag uitbrengt. Dit lijkt mij persoonlijk mooi.

Na de vergadering werd een stuk voorgedragen m.b.t. erfelijkheidsleer. Ik heb bij de roodoog nooit stilgestaan waarom de ogen rood van kleur zijn. Maar dit is omdat de ogen geen kleur hebben en feitelijk doorzichtig zijn. De bloed in de bloedvaten zorgen dan voor een rode kleur.

Ook werd aangehaald wat lethaal feitelijk betekent. Lethaal betekent dat het niet levensvatbaar is of dat in een later stadia iets mankeert waardoor een dier minder lang leeft of ongezonder is. Wanneer het betekent dat in een vroege stadium dood gaat, dan is het afhankelijk of het skelet al gevormd is of niet. Wanneer een vrucht afgestoten wordt en skelet is nog niet gevormd, dan absorbeert de baarmoeder het. Dit kan betekenen dat het vrouwtje later onvruchtbaar wordt. Wanneer het skelet wel gevormd is, dan kan het gaan verstenigen, kristaliseren. Het vocht gaat langzaam eruit en er blijft een hard iets achter. Dit lijkt op een steentje.

Voor mij is dit DE bevestiging om geen lethale factoren onderling te fokken, ook al lijkt er niets aan de hand is. Ze hebben a.h.v. foto's van baarmoeder van een dier waarbij lethale genen onderling gefokt is, aangetoont dat er resten achter blijven.

Na de voordracht werd er een leken keuring gehouden. Onder begeleiding van een echte keurmeester mochten leden zelf hun dieren keuren. Daarnaast mochten we op de school in Barneveld kijken naar de dieren die daar gehouden worden.

Al met al, de ledenvergadering was niet zoveel aan, de clubdag wel!

Ben jij een fokker van kleine knaagdieren en ben je nog niet lid van N.M.C.? Kijk dan eens op www.KleineKnaagdieren.nl!