Hybriden

Een hybride is een kruising tussen een Russische dwerghamster en een Campbelli dwerghamster en bezit de eigenschappen van twee verschillende soorten.

De Russische dwerghamster en de Campbelli dwerghamster zijn in verte familie van elkaar. Ze lijken als twee druppels water op elkaar en veel mensen zien de verschillen tussen beide soorten niet eens. Er zijn wetenschappers die denken dat de Campbelli dwerghamster de eerste was en dat deze soort naar het oosten is getrokken en aan de koudere omgeving heeft aangepast. Daarom wordt de Campbelli dwerghamster ook wel als de Original aangeduid. De verschillen tussen de Russische dwerghamster en Campbelli dwerghamster heeft veelal met deze koude omgevingsfactoren te maken. Jaren lang hebben de wetenschappers dan ook gedacht dat het ondersoorten zijn. In 1967 is in Rusland genetisch onderzoek gedaan en hieruit blijkt dat het DNA erg verschillend is. Zo blijkt dat het mannelijk Y-geslachtschromosoom anders uitziet en net op een andere positie zit. Ook het vrouwelijke X-crhomosoom is anders. Bij de Campbelli dwerghamster blijkt dat er twee vormen van het vrouwelijke X-chromosomen zijn, waarvan één op de Russische dwerghamster lijkt. Pas jaren later werd dit onderzoek vertaald en toen pas realiseerden de wetenschappers dat het DNA zoveel afwijkt dat het niet om ondersoorten gaat, maar om aparte soorten. In 1982 zijn de latijnse namen gewijzigd.

Omdat beide soorten van elkaar afstammen, is het mogelijk om ze met elkaar te kruisen, maar dit is zeer onverstandig en niet aan te raden! De eerste generatie ziet er Campbelli achtig uit en zijn meestal onvruchtbaar. Echter, dit zijn altijd kruisingen tussen een Campbelli dwerghamster van het vrouwelijke geslacht en een Russische dwerghamster van het mannelijke geslacht. Dit komt omdat de draagtijd van de Campbelli dwerghamster iets anders is en dat de kopvorm van de Campbelli dwerghamster veel dikker is. Een Russische dwerghamster vrouwtje bevrucht door een Campbelli dwerghamster mannetje zal meestal bij de bevalling niet overleven. Andersom krijg je slechts soms jongen en de nesten zijn zeer klein.

Maar toch lukt het soms om een eerste generatie verder te kruisen. En soms zelfs meerdere generaties. Dit leidt tot verschillende problemen, zoals kromme ruggenwervels, te bolle ogen, haarloze dwerghamsters, vrouwtjes die bij de bevalling overleiden en instabiliteit in uiterlijk en karakter. Gelukkig verdwijnen de meeste problemen bij de vijfde / zesde generatie als je een hybride consequent terug kruist op een zuiver soort. Maar het grote gevaar is reeds geschied, namelijk dat de zuivere exemplaren ingekruist worden met onzuivere exemplaren en dat de zuivere exemplaren uitsterven. Een hybride generaties lang ingekruist met een zuiver soort, blijft nog steeds een hybride. Dit omdat je niet in kunt kijken en je niet weet hoeveel genen van de ander soort nog aanwezig zijn.

Toch is het probleem niet zo ernstig als sommige, vooral buitenlandse, fokkers denken. Mits je maar op een zuiver soort blijft terug kruisen. Beide soorten hebben 28 chromosomen en een hybride heeft 14 chromosomen van een Russische dwerghamster en 14 chromosomen van een Campbelli dwerghamster. Kruis je terug op een zuiver Rus, dan heeft de tweede generatie gemiddeld 7 chromosomen van de andere soort. Kruis je nog een keer terug, dan houd je 3-4 chromosomen over en doe je dit hierna nog een keer, dan heb je slechts 1-2 chromosomen van de ander soort. Echter, door recombinatie kunnen stukken chromosomen verwisseld worden. Je krijgt dan dat een chromosoom deels genen van de Russische dwerghamster en deels van de Campbelli dwerghamster bevat. Maar grotendeels zijn de genen van beide soorten gelijk. Toch zijn er eigenschappen die genetisch gezien niet door één gen bepaald worden. Bijvoorbeeld bij beide soorten is er een aalstreep aanwezig, alleen is deze bij de Campbelli dwerghamster heel dun en wordt deze in de nek en op de kop nauwelijks dikker. Een hybride die terug gekruist wordt op een zuiver soort Campbelli dwerghamster houdt generaties lang een te dikke aalstreep. Dit verdwijnt niet zo maar. Dit geldt ook voor andere eigenschappen zoals de ruggenwervel. De ruggenwervel van de Campbelli dwerghamster zit anders in elkaar dan die van de Russische dwerghamster. Je ziet dat wanneer een hybride terug gekruist wordt op de Russische dwerghamster generaties lang een bobbel in de ruggenwervel behoud of zelfs een scheve rug heeft.

Niet alleen dit zorgt er voor dat de bouw en type instabiel worden. Het probleem zit meer in dat veel fokkers lijnteelt plegen. Ze laten verre familieleden zoals achterneven en achternichten met elkaar kruisen en op deze wijze komen hybride genen weer meer bij elkaar. En wanneer een bepaald eigenschap van de Campbelli dwerghamster in de Russische dwerghamster gekruist is en hierop wordt geselecteerd, dan zorg je ervoor dat er altijd chromosomen aanwezig zijn die niet in de soort thuis horen. Realiseer dat de Geel-wildkleur roodoog Rus twee chromosomen heeft die van de Campbelli dwerghamster afkomstig zijn. Door recombinatie zijn delen van deze chromosomen vervangen door die van de Rus, maar genen naast elkaar blijven vaak bij elkaar. En dit geldt ook voor de Vies-bruin/Moscow kleur. Dit is een kleurslag die oorspronkelijk bij de Campbelli dwerghamster is ontstaan en later in de Russische dwerghamster is ingekruist. Je ziet ook dat wanneer je hybride kleurslagen met elkaar combineert, de dwerghamster minder mooi uitziet. Dit komt omdat je dwerghamsters selecteert met meerdere chromsomen waarop DNA zit van de andere soort. Zo bevat een Bonte Beige Blond Rus vijf chromosomen waarop Campbelli genen zitten. Om de instabiliteit tegen te gaan is het goed om de kleurslag geregeld terug te kruisen op een zuivere kleur, zoals de wildkleur.

ATTENTIE

Kruis geen Campbelli dwerghamster met een Russische dwerghamster. Het gaat om aparte soorten. Het met elkaar kruisen kan tot ernstige gevolgen leiden. Het vrouwtje kan bij de bevalling overlijden. Dit omdat ze niet van haar jongen af kan komen. Nageslacht van deze kruisingen zijn minder mooi en hebben eventueel gezondheidsproblemen. Vooral als daarna onderling gekruist worden. Deze problemen kunnen zijn: haarloze dwerghamsters, dwerghamsters met te grote ogen, te grote oren, te groot zijn, kromme ruggenwervels, nierproblemen, etc.

Door onzuivere dwerghamsters te kruisen met zuivere dwerghamsters, fok je onzuivere dwerghamsters. Ze worden nooit meer aantoonbaar zuiver. Eenmaal hybride is altijd hybride.