Sociaal en solitair

De korststaart dwerghamsters zijn sociale dieren. Dit betekent dat ze in het wild koppelgewijs of in groepen samen leven. De Russische dwerghamster is een echte koppeldier. Wanneer je ze in gevangenschap in groepen houdt, gaat het meestal mis. De Campbelli dwerghamster en de Roborovski dwerghamster kan je gemakkelijker in groepen houden. Maar dit is niet zonder risico. Het komt geregeld voor dat binnen een groep ruzies ontstaan. Dit kan zelfs dodelijk aflopen.

In gevangenschap gaat het samenhouden van twee of meer dwerghamsters toch niet altijd goed. Het gaat in regelmaat fout. Het samen houden van meerdere dwerghamsters in een grote kooi, kan tot problemen leiden. Ze kunnen afzonderlijk in slaap vallen en nadat ze wakker worden vreemden van elkaar zijn. Een te kleine kooi kan leiden dat bij onenigheid de dwerghamsters geen eigen plekje hebben. Ook het apart uithalen kan tot problemen leiden. Stel je maar voor, je hebt net chips gegeten en haalt één van de dwerghamsters uit de kooi. Je besmeurt de dwerghamster met geur en vet. Na het terug zetten ruiken ze beide anders. Bij de Roborovski dwerghamsters zie je vaak in de wintermaanden dat er ruzies ontstaan. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de paringsdrang en de rangorde binnen de groep. Bij de Roborovski’s komt het voor dat de zwakkeren of exemplaren die niet tot de groep behoren, verstoten worden.

Alle kortstaat dwerghamsters zijn gemakkelijk koppelgewijs te fokken. Campbelli’s en Roborovski’s kunnen zelfs in trio’s of groepsgewijs gefokt worden. Het koppelen van twee verschillende geslachten kortstaart dwerghamsters levert meestal weinig problemen op. Terwijl als je twee volwassen mannen of vrouwen gaat koppelen, het meestal tot een grote ruzie leidt. Bij Roborovski’s en Campbelli’s kan het goed gaan, maar ook niet altijd.

Wil je twee of meer dwerghamsters samen houden, dan kan je het beste dwerghamsters nemen uit hetzelfde nest of jonge exemplaren van vier weken oud bij elkaar zetten. Hoe ouder ze zijn, hoe groter het risico dat het mis kan gaan. Een groep dwerghamsters in een dierenwinkel wil niet altijd zeggen dat ze uit een zelfde nest stammen. Wees daar voorzichtig mee en vraag de verkoper naar het adres van de fokker om zo na te vragen of ze uit hetzelfde nest komen.

De Chinese dwerghamster is een solitair dier. Solitair betekent dat ze liefst alleen zijn. In het wild leven ze alleen. Wanneer je volwassen exemplaren koppelt, dan kan er flinke ruzies ontstaan. In de jaren ’80 was het dan ook heel lastig om met deze soort te fokken. Fokkers zijn er in geslaagd om een wat minder solitaire Chinese dwerghamster te fokken en fokken nu koppelgewijs. Het gaat goed wanneer je op een zeer jonge leeftijd koppelt.

Dwerghamsters kunnen op jonge leeftijd heel gemakkelijk bij elkaar gehouden worden. Je kan zelfs jongen die tussen week drie tot en met vijf weken oud zijn, van verschillende nesten bij elkaar zetten en houden. Wanneer de Russische dwerghamster geslachtsrijp en paarrijp worden, dan kunnen er problemen ontstaan. Ze beginnen dan tegen elkaar te krijsen en op een gegeven moment gaan ze tegen elkaar knokken. Wanneer dit gebeurd, dan houdt dit vaak niet meer op. Bij de Campbelli dwerghamster zie je dit in veel minder mate gebeuren. Binnen een groep Campbelli dwerghamsters ontstaat een bepaalde rangorde en het kan gebeuren dat deze rangorde herschikt wordt. Dit kan gepaard gaan met wat vechten. Daarna wordt het door de groep geaccepteerd en onstaat er rust. Jonge Chinese dwerghamsters kan je een aantal weken bij elkaar houden, maar daarna moeten ze uit elkaar gehaald worden.

Volwassen exemplaren die bij elkaar in één kooi zitten, kan je beste niet voor een paar uur lang scheiden. Op het moment dat je ze weer bij elkaar zet, kunnen er flinke ruzies ontstaan. Ze herkennen elkaar niet meer.